Great friend, allow me to inform you that the three-dimensional world of Euclid is not everything. Ostensibly, above this world of three dimensions (length, width and height), various superior dimensions exist; obviously, in accordance with the law of contrasts, various infradimensions of a submerged mineral type exist below this three-dimensional zone. It is indubitable that the quoted hells of a Dantestic type correspond to these infradimensions.
Mabuting kaibigan, ipahintulot mong ipaalam ko sa iyo na hindi lahat-lahat ang tatlong-dimensiyonal na daigdig ni Euclid. Sa panlabas na anyo, umiiral sa itaas ng daigdig na ito ng tatlong dimensiyon (haba, lapad at taas) ang iba’t ibang nakatataas na dimensiyon; malinaw na, alinsunod sa batas ng mga pagkakasalungatan, umiiral sa ibaba ng sonang ito ng tatlong dimensiyon ang iba’t ibang infradimensiyon na may uri ng nakalubog na mineral. Hindi mapag-aalinlanganan na tumutugma sa mga infradimensiyong ito ang tinutukoy na mga impiyernong Dantestic ang uri.
Salin ng AI
However, it is good, ladies and gentlemen, that upon studying this matter, we should think about the crude natural realism of those worlds which are situated in the infradimensions of the planet in which we live. Let us think for an instant of the worlds which penetrate and interpenetrate each other mutually without becoming entangled, of densely inhabited regions, etc In no way should we interpret the religious allegories literally. Let us look for the spirit which vivifies and gives life; the diverse infernos of religions allegorize crudely natural realities; we should not confuse the symbols with the cosmic phenomena in themselves.
Gayunman, mabuti, mga ginang at ginoo, na habang pinag-aaralan natin ang bagay na ito ay pag-isipan natin ang malupit na likas na realismo ng mga daigdig na matatagpuan sa mga infradimensiyon ng planetang tinitirhan natin. Pag-isipan natin sandali ang mga daigdig na tumatagos at nagkakapasok sa isa’t isa nang hindi nagkakasalabid, ang mga rehiyong siksik sa mga naninirahan, atbp. Hindi natin dapat ipakahulugan nang literal ang mga alegoryang panrelihiyon. Hanapin natin ang espiritung nagbibigay-buhay at bumubuhay; malupit na inilalarawan ng mga alegorya ng iba’t ibang relihiyon ang likas na mga realidad; hindi natin dapat ipagkamali ang mga simbolo sa mga penomenong kosmiko mismo.
Salin ng AI
Whoever wants to discover the laws of nature should find them within himself. Whoever does not find within himself what he seeks, will never find it outside of himself. The ancients said: “Man, know yourself and you will know the universe and the Gods.” We should find everything that exists in nature and in the cosmos in our interior. Therefore, the nine infernal Dantestic circles are within us, here and now.
Ang sinumang nagnanais tumuklas sa mga batas ng kalikasan ay dapat matagpuan ang mga ito sa loob ng kanyang sarili. Ang sinumang hindi makatagpo sa loob ng kanyang sarili ng hinahanap niya ay hindi kailanman makatatagpo nito sa labas ng kanyang sarili. Sinabi ng mga sinauna: “Tao, kilalanin mo ang iyong sarili at makikilala mo ang sansinukob at ang mga Diyos.” Dapat nating matagpuan sa ating kalooban ang lahat ng umiiral sa kalikasan at sa kosmos. Samakatuwid, ang siyam na impiyernong bilog na Dantestic ay nasa loob natin, dito at ngayon.
Salin ng AI
Certainly, we are not talking about eternal condemnation or endless punishments. Unquestionably, eternal condemnation in itself does not exist and every punishment regardless of how serious it might be has to have a limit beyond which happiness reigns. We differ radically, in that sense, with the clerical orthodoxy. Indubitably, the involutive processes of life, carried out in the entrails of the Earth, in the infradimensions submerged beneath the geological cortex of our world, conclude with the second death, after which the liberated essence will inevitably have to re initiate new processes of a completely evolving nature once the pristine purity of the psychic material has been restored.
Tiyak na hindi natin tinatalakay ang walang-hanggang kaparusahan o walang-katapusang mga parusa. Walang alinlangan, hindi umiiral ang walang-hanggang kaparusahan sa ganang sarili, at bawat parusa, gaano man kabigat, ay kailangang may hangganan na lampas dito ay naghahari ang kaligayahan. Lubos tayong naiiba, sa ganitong diwa, sa ortodoksiyang klerikal. Walang alinlangan, nagtatapos ang mga prosesong involutibo ng buhay, na nagaganap sa mga kaloob-looban ng Daigdig, sa mga infradimensiyong nakalubog sa ilalim ng heolohikal na sapin ng ating daigdig, sa ikalawang kamatayan; pagkatapos nito, hindi maiiwasang kailangang magsimula muli ang napalayang Esensya ng mga prosesong lubos na ebolutibo, matapos maibalik ang likas na kadalisayan ng materyal na saykiko.
Salin ng AI
