İçsel olarak nasıl isek—cömert ya da küçük ruhlu, özgecil ya da cimri, şiddet yanlısı ya da barışçıl, iffetli ya da şehvet düşkünü—yaşamın çeşitli koşullarını kendimize çekeriz. Şehvet düşkünü kişi her zaman şehvet düşkünlüğü sahnelerini, dramlarını ve hatta trajedilerini kendine çekecek, bunlara karışacaktır. Bir ayyaşın her zaman ayyaşları kendine çekeceği ve kendisini barlarda ya da meyhanelerde bulacağı açıktır. Tefeci neyi kendine çekecek? Egoist? Kaç sorun? Hapis mi? Talihsizlikler mi? Oysa acı çekmekten yorulan, hayal kırıklığına uğramış insanlar değişmek, hikâyelerinin sayfasını çevirmek isterler. Zavallı insanlar! Değişmek isterler ama nasıl yapacaklarını, yöntemi bilmezler; çıkmaz bir sokakta sıkışıp kalmışlardır.
Devrimci Psikoloji İncelemesi · Chapter 1 · The Level of Being · Yapay zekâ çevirisi









